سلام به دوستان خوبم...
امیدوارم هرکجا که هستید خوب و خوش و سلامت باشید...
یه نفر ازم پرسید چرا این چرخه که "من تو را دوست دارم تو دیگری را دیگری، دیگری را و دیگری مرا و همه ما تنهاییم" تموم نمیشه؟
گفتم این قانون زندگیه....ادمها به چیزی که دارن قانع نیستن...
ما انسانها همیشه چیزایی رو که داریم دوست نداریم در عوض چیزایی که نداریمو خیلی دوست داریم وقتی هم که به دستشون میاریم بعد از یه مدت بی تفاوت میشیم نسبت بهش...
گفتم میشه این قانون رو تغییر داد اگر بخواهیم....
با خودمون تمرین کنیم چیزایی که داریمو دوست داشته باشیم یا بهشون عشق بورزیم هر چیز که می خواد باشه...
یاد بگیریم قدر چیزایی که داریمو بدونیم...
خیلی ها هستن که منو دوست دارن اما من دوسشون ندارم و من هم خیلیا رو دوست دارم که اونها منو دوست ندارند....
این یک حقیقته.....باید با این قانون کنار اومد....
البته بیشتر که زوم کنیم رو این موضوع میبینیم این دوست داشتن ها خیلی چیزها رو به ما یاد میده و باعث رشد افکار ما می شه!
نمیگم اونی که دوستون داره رو دوست داشته باشین حتی اگه خوشتون نیومد ازش....نه اصلا اینطور نیست...
اما بی تفاوت ازشون نگذرین....
در یک جایی از افکارتون بهش فکر کنین...
براش ارزش قائل شین...
همون کاری که دوست دارین اونی که دوسش دارین باهاتون بکنه....
به حرفام فکر کنید...
خیلی حرفا میشه زد حتما در این باره در فرصت های بعدی صحبت خواهم کرد....
لطفا نظر بدین و اگه جایی از حرفام مشکل داشت یا اشتباه میکنم در این مورد خوشحال می شم بهم بگید ....
منتظر نظرات زیباتون هستم.....
تا بعد...
نظرات شما عزیزان:
_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-_-
مطلبت قشنگ بود!افسوس چه قانون کثيفي...!
باباي